Konu: ~Düşümden Düştün Canın Acımadı ya...~

gitmeyi öğrettiler bana kalmak nasıldır?

ne zaman düştün sol yanıma da vuruldum sözlerimden
benim yazım değilsin korkarım kışım da
tenimde çıldırmış bir dilek
tutuşturur iliklerimi sen ateşsin
saat 17:28 kim bilir şimdi neredesin

yoruldum korktuğum yangınlara yakalanmaktan
suya düştü intihar boğuldu son bakış
kimi istesem uzaktır kıyı boyları
vedalar alnıma işlenmiş nakış nakış

aşk sevdiğim ama dokunamadığım çiçek
kulaç attığım dalgalara sıkıştı haykırışım
gitmeyi öğrettiler bana kalmak nasıldır?
nasıldır bir göğüste endişesiz uyumak?
yırttığım takvim yapraklarında ağlıyor çocukluğum
söylesene nasıldır dudaklarını bir dudakta uyutmak?

ne zaman girdin aklıma da karıştım gecelerde
benim sevdam değilsin korkarım sevenim de
yürekte şaha kalkmış bir arzu ıslatır dilimi
sen havasın
saat 22:16
kim bilir şimdi hangi kuytudasın

arındım ve çözüldüm geçmişin kirli nefesinden
geceye düştü uyku titredi acı soluk
kimi çağırdıysam kapalıdır seslerinin yolu
üşümeler içimden akıyor oluk oluk

tutku bildiğim ama gösteremediğim resim
akıttığım renklere takıldı gül yüzlü uçurtmam
susmayı öğrettiler bana konuşmak nasıldır?
nasıldır bir sesin içinde bağdaş kurup dinlenmek?
yitirdiğim öpüşlerde yanıyor sevgilerim
söylesene nasıldır bir yüreğin içinde demlenmek?

ne zaman geldin yanıma da dağıldı hüznüm
kaçarım değilsin korkarım tutanım da
sen topraksın
saat 22:39
kim bilir şimdi hangi duygunun uykusundasın

Pelin Onay

Çok teşekkürler CivCİv'im,benim gibi dillerin sözlere veremediği anlamların özeti sanki,Suskunluklara mahkum yürekleredir yazılan her bir şiirin acı anlamları ve payına yaşanmışlıkların en siyah kısımları düşenlerin sessiz haykırışları her bir satır.Paylaşılanların anlamı ve güzelliği kadar bu sözleri alan her yüreğin kendinde bulduğudur önemli olan.Yalnızlığa prangalı çocuksu yüreklerin düşlerindeki sınırsızlığa adım adım yürüyüşüdür hayat denen bu sonsuzlukta sarılışlarımız,bazen bir aşka bazen bir Özlem e bazense ancak bir aşkta bulabileceğimiz duygulara,silinmezlerin biriktiği bir dem meşk gibi...yukarıdaki her bir söz sanki yüreğimde yaşayan sessiz bir öykünün satırları gibi...Teşekkürler